على بن ابراهيم در تفسير خود با سندش از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السّلام نقل كرده كه فرموده‌اند . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله هنگامى كه به نماز مشغول ميشد بر انگشتان پاهاى مقدس بقدرى ميايستاد كه قدم و پاى مباركش ورم و آماس مينمود و خداوند نازل فرمود طه به زبان طى ما انزلنا . . . و مرحوم صدوق در معانى الاخبار بسندش تا سفيان ثورى در حديثى طولانى از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده كه فرمود اما طه يكى از نامهاى پيامبر است و معناى او برمز و اشاره اين است كه اى طالب و جوياى حق و اى هادى و راهنماى به حق ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ما براى مشقت اين قرآن را نفرستاده‌ايم ، بلكه به منظور كسب سعادت و خوشبختى فرستاده‌ايم . و طبرسى در احتجاج خود از موسى بن جعفر از پدرانش از امير المؤمنين عليهم - السّلام چنين نقل كرده كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مدت 20 سال بر انگشتان پاهاى خود براى عبادت ميايستاد تا اينكه پاهاى شريفش ورم كرد و چهره‌اش زرد شد تمام شب را بعبادت بسر ميبرد تا اينكه براى تحمل اين رنجها مورد عتاب قرار گرفت و خداوند اين آيه را نازل نمود طه ما أَنْزَلْنا . . . تا آخر حديث . و نسفى كه از اهل سنت و جماعت است از قشيرى نقل كرده كه طه اشاره به طهارت و پاكى دل حضرت است از غير خدا و هاء اشاره به راه داشتن و ارتباط قلب آن حضرت است با خدا و گفته شده طا اشاره به طرب و وجد بهشتيان و هاء اشاره به هوان و ذلت و نكبت دوزخيان است . مرحوم طبرسى گويد : از حسن ( بصرى ) روايت شد كه اين لفظ را طه با فتح طاء و سكون ها ، ميخوانده و اگر اين نقل صحيح باشد بايد بگوئيم كه اصلش طاء بفتح ط و همزه ساكن است كه همزه مبدل به هاء شده است و يا معنايش چنين است كه طاء الارض بقدميك جميعا » تمام پاهايت را به زمين بگذار چون در روايتى هست كه حضرت در نماز يكى از پاها را بلند ميكرد و فقط يك پا را به زمين ميگذاشت تا بيشتر احساس رنج و تعب بنمايد و خداوند اين آيه را نازل كرد طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى پس از اين حضرت آن پاى ديگر را هم به زمين گذاشت و چنين حديثى از حضرت صادق عليه السّلام نيز روايت شده . و حسن گفته كه اين آيه جواب و پاسخ مشركان است كه مىگفتند محمد ( ص ) شقى و بدبخت است ولى خداوند فرمود ، اى مرد ( پيغمبر ) ما قرآن را موجب شقاوت و بدبختى تو قرار نداده‌ايم بلكه براى اينكه به سعادت و خوشبختى برسى و به عظمت دنيوى و اخروى نائل گردى . قتاده گويد : پيامبر تمام شب را نماز ميخواند و يك ريسمانى به گردن خود مىبست كه مانع از خوابش بشود ولى خداوند دستور داد كه بر خود تخفيف دهد و تذكر داد كه مبادا